Schooluitval ROC's
vrijdag, 14 april 2006
LWR verklaart schooluitval ROC's
De ROC’s verklaren hun hoge uitval uit het feit dat ze ‘de crème de la crème van het rapalje’ toelaten. Maar geld om risicoleerlingen te ondersteunen blijkt ook vaak aan iets anders te worden uitgegeven.
‘Moet je eens gaan kijken in Sittard, bij ROC Leeuwenborgh. Daar hebben ze de leerlingen van het laagste niveau in een slooppand gehuisvest waaraan ze niks meer doen. We hebben aan ze gevraagd waarom ze geen les kregen in het hoofdgebouw. “Wij zijn minder”, zeiden ze.’
Onderzoeker Evert van Eijndhoven zit boordevol harde kritiek op de manier waarop de moeilijkste leerlingen van de ROC’s worden behandeld. Met zijn mede-onderzoeker Frans Vlug presenteerde hij donderdag in Arnhem de resultaten van een onderzoek naar de schooluitval bij alle 46 ROC’s. Acht jaar geleden deden ze dat ook, en richtten toen het Landelijk Werkverband Risicogroepen LWR op, een samenwerkingsverband van ROC’s. Datzelfde LWR is nu opdrachtgever van het nieuwe onderzoek. Schooluitval wordt beschouwd als een van de grootste problemen van het Nederlands onderwijs, en het zijn vooral mbo’ers uit de laagste niveaus van de ROC’s die zonder diploma de school verlaten.
Van Eijndhoven constateert grote verbeteringen in vergelijking met acht jaar geleden. ‘Toen kwamen op veel ROC’s risicoleerlingen gewoon niet binnen. Het interesseerde die colleges van bestuur geen donder. Dat is nu beter, ze zijn allemaal betrokken. Maar ik moet er niet aan denken dat de verbeteringen in hetzelfde tempo blijven gaan als de afgelopen jaren. Veel bestuurders moeten een schop onder hun achterwerk hebben.’
Maar geschokt is hij wel door sommige uitkomsten. ‘We weten uit onderzoek dat je kinderen uit risicogroepen in groepen van 12, maximaal 15 moet zetten. Maar wij kwamen een ROC tegen met een groep van 28. Als ze dan uitvallen, wordt er gezegd: die leerlingen waren ongemotiveerd. Ja, kijk nou eerst eens of je zelf wel genoeg hebt gedaan.’
De ROC’s verklaren hun hoge uitval uit het feit dat ze ‘de crème de la crème van het rapalje’ toelaten, maar dat is volgens Van Eijndhoven het halve verhaal. ‘De ROC’s krijgen geld voor ondersteuning van risicoleerlingen, maar dat wordt vaak uitgegeven aan andere dingen. Aan de lantaarnpalen op de parkeerplaats, bijvoorbeeld. Dat mag, want het geld is niet geoormerkt.’ Van de 46 ROC’s hebben er 25 een maatwerktraject voor risico-leerlingen. ‘Dat is natuurlijk mooi, maar het betekent dat bijna de helft dit nog steeds níet heeft.’
Het is niet helemaal de schuld van de ROC’s. Er zitten ook fouten in het subsidiesysteem. ‘Zolang deze kinderen op het vmbo of op de praktijkschool zitten, wordt meer dan drieduizend euro per jaar extra voor ze uitgetrokken. Daar zitten ze vaak in groepjes van 8 of 10. Maar als ze na de zomer naar het ROC gaan, is dat plotseling afgelopen.’ Geen wonder dat er dan veel uitvallen.’
Volgens Van Eijndhoven is de frustratie bij de docenten hoog. ‘Het stoom komt ze uit de oren’, vat hij samen. ‘Uit liefde voor de doelgroep steken ze veel tijd in hun leerlingen, soms meer dan tien uur per dag. Maar dat soort docenten sterft uit. Het zijn de 55-plussers, vaak oud-vormingswerkers. Zij weten met dit soort leerlingen om te gaan.’ Er moet nodig weer een opleiding komen waar deze werkwijzen zijn te leren.’
De financiële krapte is vaak adembenemend. Managers doen van alles om aan geld te komen, tot bedelen aan toe. ‘Je wordt heel creatief. Ik ken managers die drie dagen van de week kwijt zijn met het binnenhalen van geld.’
Er zijn ook ROC’s die het heel goed doen. Prima huisvesting, kleine groepen, docenten die waken als vaders of moeders over hun pupillen. ‘Daar is de uitval echt kleiner dan wanneer je ze in slooppanden stopt’, verzucht Van Eijndhoven.
bron Volkskrant
De ROC’s verklaren hun hoge uitval uit het feit dat ze ‘de crème de la crème van het rapalje’ toelaten. Maar geld om risicoleerlingen te ondersteunen blijkt ook vaak aan iets anders te worden uitgegeven.
‘Moet je eens gaan kijken in Sittard, bij ROC Leeuwenborgh. Daar hebben ze de leerlingen van het laagste niveau in een slooppand gehuisvest waaraan ze niks meer doen. We hebben aan ze gevraagd waarom ze geen les kregen in het hoofdgebouw. “Wij zijn minder”, zeiden ze.’
Onderzoeker Evert van Eijndhoven zit boordevol harde kritiek op de manier waarop de moeilijkste leerlingen van de ROC’s worden behandeld. Met zijn mede-onderzoeker Frans Vlug presenteerde hij donderdag in Arnhem de resultaten van een onderzoek naar de schooluitval bij alle 46 ROC’s. Acht jaar geleden deden ze dat ook, en richtten toen het Landelijk Werkverband Risicogroepen LWR op, een samenwerkingsverband van ROC’s. Datzelfde LWR is nu opdrachtgever van het nieuwe onderzoek. Schooluitval wordt beschouwd als een van de grootste problemen van het Nederlands onderwijs, en het zijn vooral mbo’ers uit de laagste niveaus van de ROC’s die zonder diploma de school verlaten.
Van Eijndhoven constateert grote verbeteringen in vergelijking met acht jaar geleden. ‘Toen kwamen op veel ROC’s risicoleerlingen gewoon niet binnen. Het interesseerde die colleges van bestuur geen donder. Dat is nu beter, ze zijn allemaal betrokken. Maar ik moet er niet aan denken dat de verbeteringen in hetzelfde tempo blijven gaan als de afgelopen jaren. Veel bestuurders moeten een schop onder hun achterwerk hebben.’
Maar geschokt is hij wel door sommige uitkomsten. ‘We weten uit onderzoek dat je kinderen uit risicogroepen in groepen van 12, maximaal 15 moet zetten. Maar wij kwamen een ROC tegen met een groep van 28. Als ze dan uitvallen, wordt er gezegd: die leerlingen waren ongemotiveerd. Ja, kijk nou eerst eens of je zelf wel genoeg hebt gedaan.’
De ROC’s verklaren hun hoge uitval uit het feit dat ze ‘de crème de la crème van het rapalje’ toelaten, maar dat is volgens Van Eijndhoven het halve verhaal. ‘De ROC’s krijgen geld voor ondersteuning van risicoleerlingen, maar dat wordt vaak uitgegeven aan andere dingen. Aan de lantaarnpalen op de parkeerplaats, bijvoorbeeld. Dat mag, want het geld is niet geoormerkt.’ Van de 46 ROC’s hebben er 25 een maatwerktraject voor risico-leerlingen. ‘Dat is natuurlijk mooi, maar het betekent dat bijna de helft dit nog steeds níet heeft.’
Het is niet helemaal de schuld van de ROC’s. Er zitten ook fouten in het subsidiesysteem. ‘Zolang deze kinderen op het vmbo of op de praktijkschool zitten, wordt meer dan drieduizend euro per jaar extra voor ze uitgetrokken. Daar zitten ze vaak in groepjes van 8 of 10. Maar als ze na de zomer naar het ROC gaan, is dat plotseling afgelopen.’ Geen wonder dat er dan veel uitvallen.’
Volgens Van Eijndhoven is de frustratie bij de docenten hoog. ‘Het stoom komt ze uit de oren’, vat hij samen. ‘Uit liefde voor de doelgroep steken ze veel tijd in hun leerlingen, soms meer dan tien uur per dag. Maar dat soort docenten sterft uit. Het zijn de 55-plussers, vaak oud-vormingswerkers. Zij weten met dit soort leerlingen om te gaan.’ Er moet nodig weer een opleiding komen waar deze werkwijzen zijn te leren.’
De financiële krapte is vaak adembenemend. Managers doen van alles om aan geld te komen, tot bedelen aan toe. ‘Je wordt heel creatief. Ik ken managers die drie dagen van de week kwijt zijn met het binnenhalen van geld.’
Er zijn ook ROC’s die het heel goed doen. Prima huisvesting, kleine groepen, docenten die waken als vaders of moeders over hun pupillen. ‘Daar is de uitval echt kleiner dan wanneer je ze in slooppanden stopt’, verzucht Van Eijndhoven.
bron Volkskrant
