MO groep mist preventiebeleid probleemjongeren
woensdag, 17 september 2008
Regeren is vooruitzien: voorkóm ontstaan probleemjongeren
Het kabinet investeert onvoldoende in preventie en pubers. Welzijnsorganisaties vertegenwoordigd in MOgroep Welzijn & Maatschappelijke Dienstverlening constateren wederom datzelfde gat in de Rijksbegroting 2009: structurele investering in begeleiding van jongeren ontbreekt. Hierdoor belanden meer jongeren in duurdere, specialistische jeugdzorg of in het criminele traject dan nodig is. Het kabinet moet samen met gemeenten investeren in dit jongerenwerk.
Om toekomstige generaties probleemjeugd te voorkomen moet er veel forser geïnvesteerd worden in preventie. Het kabinet lijkt flink in te zetten op de jeugd, met ‘harde aanpak’ en veel geld voor jeugdzorg. Maar dat is allemaal aanpak achteraf. MOgroep Welzijn & Maatschappelijke Dienstverlening mist een doorgaande lijn vanuit de Centra voor Jeugd en Gezin naar een versterkte preventieve inzet voor 10+ers die het nodig hebben. Die visie voor de toekomst ontbreekt.
Elk kind, elke jongere heeft aandacht en begeleiding nodig. Als ouders dat niet geven moet de Staat bijsturen. Het kabinet zet goede eerste stappen met zijn Centra voor Jeugd & Gezin. Vroeg bijsturen scheelt veel geld, overlast en ‘harde aanpak’ achteraf. Het kabinet wil dat het CJG ook (hang)jongeren bereikt. Maar dat is een illusie. De 10+ers die het nodig hebben gaan niet naar een CJG. En hebben geen ouders die hen daarheen sturen. Het hebben van problemen gaat immers vooraf aan het geven van problemen.
In het najaar van 2008 komt het kabinet opnieuw met repressieve voorstellen. Dit keer om ernstig probleemgedrag van kinderen onder de 12 aan te pakken. BZK, OC&W, WWI en Jeugd en Gezin investeren programmatisch in jongeren met actieplannen tegen overlast, verloedering en radicalisering. Het is dweilen met de kraan open als je repressie niet combineert met begeleiding.
Welzijnsorganisaties vertegenwoordigd in MOgroep Welzijn & Maatschappelijke Dienstverlening, pleiten voor investering in die preventie. Jongerenwerkers zijn als geen anderen in staat 10+jeugd wèl in ’t vizier te krijgen en actief te benaderen, problemen tijdig te signaleren en te ‘verleiden’ tot lichte hulp en begeleiding indien nodig. Intensief, soms één op één. Jongerenwerkers vormen echt die onmisbare schakel tussen het CJG, veiligheidshuizen, jongeren en hun ouders. Er zijn bewezen methodes om de problemen aan te pakken, maar geen mensen om ze uit te voeren.
MOgroep W&MD pleit daarom voor minstens 2500 jongerenwerkers extra om de groeiende maatschappelijke problemen structureel het hoofd te bieden. Dat begint bij vrijetijdsbesteding, sport en huiswerkbegeleiding: jongerenwerkers kennen jongeren vaak jarenlang. Investeer ook in coaching en maatjesprojecten: dat werkt echt tegen schooluitval. Ook daar zijn genoeg aantoonbare voorbeelden van. De afgelopen jaren is veel jongerenwerk kapot gemaakt: budgetten voor jongerenwerk verdwenen, buurtaccommodaties werden gesloten. Ten onrechte. Aandacht geven, coachen, op t rechte pad houden, helpen: dat is niet soft maar broodnodig.
Eigenlijk gaat het met de meeste kinderen in Nederland prima. Maar wie kranten leest of last heeft van hangjongeren krijgt de indruk dat de Nederlandse jeugd ‘geheel ontspoord’ is. Een nieuwe onderklasse dreigt. Die onderklasse kun je verkleinen door in een vroeg stadium ondersteuning en begeleiding te bieden. Welzijnsorganisaties zijn daar nauw bij betrokken. Een ‘civil society’ accepteert het niet dat kinderen, jongeren buiten de boot vallen. Die draagt verantwoordelijkheid voor samen opgroeien en opvoeden. Niet alleen achteraf hard aanpakken als het al mis is gegaan.
BRON: website MO groep 16 september 2008
