Ontregelen, voordracht Jos van der Lans voor Kei
maandag, 16 februari 2009
Er is waarschijnlijk geen land ter wereld waar zoveel beleid wordt gemaakt als in Nederland. Ambities worden op elkaar gestapeld en het ene project is nog niet klaar of er wordt alweer een nieuw project gestart. Het moet vooral nieuw zijn. Dat gaat ten koste van duurzaam resultaat.
Een poging om al deze projecten te vangen in een recept voor succesvol beleid is tot mislukken gedoemd. Wel is het mogelijk om gemeenschappelijke kenmerken van de initiatiefnemers te onderscheiden: een typologie van de geestdrift. Op grond van de beschreven projecten in het boek springt er een tiental kenmerken uit.
1. Het moet vooral geen hulpverlening zijn. De initiatiefnemers willen niet soft overkomen of met hun edelmoedigheid te koop lopen. Ze willen gewoon iets op gang brengen, mensen een zetje in de rug geven.
2. Er is sprake van een normale bedrijfscultuur. Regels en mechanismen die gelden bij reguliere organisaties, moeten ook gelden bij de organisaties die de projecten runnen. Afspraak is afspraak, je komt op tijd, je wordt betaald voor de werkzaamheden die je verricht.
3. De initiatiefnemers hebben een ondernemersmentaliteit. Ze zijn vaak ondernemer en uitvoerder geworden van het plan dat ze zelf bedacht hebben, nadat ze een probleem of een behoefte hadden gesignaleerd.
4. Gedrevenheid als succesformule. De initiatiefnemers zijn overtuigd van het goede van hun ideeën en weten dat over te brengen. Het zijn geen vergadertypes maar willen snel tot actie overgaan en resultaat laten zien, onder het motto 'succes maakt succes'.
5. Een anti-bureaucratische gezindheid en directheid en snelheid van handelen. De initiatiefnemers hebben vaak niet het geduld om allerlei procedures te doorlopen alvorens te starten. Door snel te handelen wordt de energie niet verspeeld in de voorfase.
6. Het verbinden van mensen, organisaties en activiteiten. Door mensen in combinaties bij elkaar te brengen die niet op natuurlijke wijze tot stand komen, worden ze meegenomen in een bepaalde dynamiek die het project in een stroomversnelling brengt.
7 Niets is onmogelijk. Er wordt niet gedacht vanuit beren op de weg of dat het al is geprobeerd, maar vanuit een open, op vernieuwing gerichte mentaliteit. Een cultuur van nooit nooit zeggen.
8. Persoonlijkheid en doorzettingsvermogen. De initiatieven worden gedragen door mensen die van aanpakken weten, die kunnen overtuigen en zelf niet te beroerd zijn om handwerk te verrichten.
9. Aansluiten bij potenties. De meeste initiatieven gaan uit van wat er al is, van de potenties die ieder mens bezit. Die moeten vrijgemaakt worden. Het uitgangspunt is niet een probleem maar een mogelijkheid, een uitdaging.
10. Vrijbrief en geduld. Hoewel men zich zo min mogelijk inlaat met overheidsinvloed, hebben de projecten, zeker in de beginfase, vaak een publieke financier nodig. Die moet ze alle tijd en ruimte geven en niet vanaf het begin aantoonbaar resultaat verlangen. De sleutel tot succesvolle stedelijke vernieuwing is dus geen ingewikkeld beleidsrecept. Het komt in wezen neer op het organiseren van geestdrift.
BRON: website Kei kenniscentrum wijkenbijeenkomst eind 2008 zie ook website www.josvanderlans.nl
Op 30 maart is Jos van der Lans geinterviewd voor OVT Boeken over zijn boek over ontreglen, kijk voor deze uitzending bij: http://boeken.vpro.nl/themasites/mediaplayer/index.jsp?bw=bb&player=wmp&media=39427553&portalnr=3141869&refernr=38978267&hostname=boeken&portalid=boeken&themechannel=&x=23&y=6&id=vars.jsp%3Fmedia%3D39427553%26portalnr%3D3141869%26refernr%3D38978267%26hostname%3Dboeken%26portalid%3Dboeken#
