René Paas, voorz. Divosa blogt over prinsjesdag
vrijdag, 18 september 2009
Twee dagen na prinsjesdag. Het debat in de Tweede Kamer kabbelt voort. Veel meer spektakel dan de 'Kopvoddentax' van Geert Wilders (hoeveel minachting kun je stoppen in één woord) en het debatje over de blote billen van Pieter van Geel levert het niet op. Nu de gouden koets weer in de schuur staat en de hoedjes weer in hun doos zitten, zijn gemeenten aan het rekenen geslagen. In ieder geval worden ze de komende jaren ruim vierhonderd miljoen gekort op het geld om werkloze inwoners aan nieuw werk te helpen.
Het vergt nogal wat acrobatiek om met minder geld het werk te moeten doen. Sociale diensten moeten de komende jaren al meer mensen helpen. Vaak veel langduriger dan in de afgelopen jaren. Het CPB voorspelde dit voorjaar dat het aantal bijstandsgerechtigden de komende twee jaar met 48 duizend zal stijgen. Eind 2012 zitten er dan 315 duizend mensen in de bijstand.
De logica lijkt ver te zoeken. Een bezuiniging is wel het laatste wat sociale diensten nu kunnen gebruiken. In het eerste crisisjaar 2008 gaven gemeenten gemiddeld al meer uit aan reïntegratie dan zij ontvingen. Een aantal gemeenten heeft de spaarpot al omgekeerd.
Het lijkt alsof het rijk bezuinigt op gemeenten. Maar het berooft mensen van een nieuwe kans op werk. En het gaat hart. Divosa liet onderzoek uitvoeren onder sociale diensten. De helft van het geld investeren ze rechtstreeks in werk: met gesubsidieerde banen en loonkostensubsidies. Met de andere helft van het geld verhelpen ze de problemen van honderdduizenden mensen die eerst scholing, trainingen, vrijwilligerswerk, kinderopvang of schuldhulpverlening nodig hebben voordat ze aan het werk kunnen.
We willen toch voorkomen dat mensen langdurig in de bijstand blijven hangen? Dan moeten we investeren in mensen. Bezuinigen op de reïntegratiegeld is dus de omgekeerde wereld. Ik ben bang dat we een groep mensen maken die heel lang aan de kant blijft staan. En daarmee doemen de spookbeelden uit de jaren tachtig weer op, toen honderdduizenden uitkeringsgerechtigden voor altijd werden afgeschreven.
In al die gemeenten zal na het rekenwerk van deze dagen een discussie opborrelen: hoe gaan we om met een onmogelijke keuze? Sophies choice: welke werklozen help je wel? En welke niet? Ik ben bang dat de recessie er hard in gaat hakken voor ouderen en mensen met een beperking. Zij mogen weer achteraan aansluiten.
Geld is altijd belangrijk. Maar cruciaal is dat we mensen nieuwe kansen geven. Dat heet reïntegratie. Wie daarop bezuinigt, heeft het niet begrepen. Kunnen we die koets niet weer van stal halen, de hoedjes nog eens opzetten en het opnieuw proberen met die miljoenennota? Wij zijn ruimhartig als sociale diensten: ook het kabinet krijgt van ons een nieuwe kans.
Bron: website divosa 17 sept. '09
